A woman is askedthe questionWhen are you going backto your place?Never she saysWhere I’m from there is no livingonly survivingThat’s why I’ll never go backcount my blessings to reside herecount my wounds and bruisesto remain hereAnd wait for my childrento have the openingI don’t have anymorenot now with the holes unmendedwith hands clenched               around a stranger’s bedsheet               around a broomstick               around an old handAn opening to throwquestions like this in the wastebinSay:I contain many places my placeis anywhere I please Sjá HeiminnKona færspurninguHvenær ætlarðu að faraaftur heim til þín?Aldrei segir húnÞaðan sem ég kem er ekki hægt að lifabara lifa afÞess vegna sný ég aldrei afterprísa mig sæla að búa hér prísa mig sára og marðaað dúsa hérBíð þess að börnin mínöðlist tómiðsem ég hef ekkiekki núna með götin óstoppuðmeð hendurnar krepptar                  um sængurföt ókunnugra                  um kústskaft                  um gamla höndTóm til að hendasvona spurningum í öskutunnunaSegja:ég á í mér marga heima á heimahvar sem ég kæri mig um